Rok 2010

Tematem prac badawczych Zespołu Komputerowych Systemów Wizyjnych w roku 2010 jest analiza zmiennych w czasie kształtów 3D oraz zależna od pozycji obserwatora wizualizacja przestrzenna.

Prace teoretyczne skupiają się m.in. na poszukiwaniu matematycznego opisu czasowej zmienności kształtów, określonych etykietowanymi zbiorami punktów, siatkami wielokątów lub równaniami parametrycznymi. Rozważania poparte będą statystycznym badaniem zbiorów kształtów 3D i zbiorów czasowych sekwencji takich kształtów. Istotnym zagadnieniem w planach badawczych Zespołu na rok 2010 jest segmentacja heterogenicznych modeli obiektów przestrzennych, stanowiąca podstawę dla przypisania cech semantycznych wysegmentowanym częściom modelu. Do segmentacji wykorzystywana jest analiza krzywizny powierzchni, wysegmentowane zaś powierzchnie są porównywane ze wzorcami zapisanymi w bazie danych przy pomocy algorytmów wywodzących się z D2, TH (Thickness Histogram), SPH (spherical harmonics). Uzyskane rezultaty zostaną następnie wykorzystane do tworzenia map semantycznych z zastosowaniem języków regułowych.

W zakresie tematyki zwązanej z ochroną dziedzictwa kultury realizowane jest rozwinięcie metod dopasowywania i scalania elementów rozdzielonych w rzeczywistości z uwzględnieniem metod segmentacji, identyfikacji krawędzi i punktów charakterystycznych, oraz z wykorzystaniem sparametryzowanego opisu kształtu. Planowane jest też rozwinięcie idei poszukiwania elementów niezmienniczych w kształtach 3D w zastosowaniu m.in. do identyfikacji autentyczności oraz w systemach kontroli dostępu.

W roku 2010 planowana jest kontynuacja prac badawczych oraz rozpoczęcie prac implementacyjnych nad systemem lokalizacji obiektów rzeczywistych w przestrzeni 3D z wykorzystaniem zestawu kamer rozmieszczonych w dowolny sposób wokół sceny. W szczególności tematyka prac obejmuje:

• budowę relacji pomiędzy układami odniesienia sceny wirtualnej i rzeczywistej,
• wybór najlepszego widoku eksponatu dla zadanego punktu usytuowania obserwatora,
• dobór skali oraz jakości prezentowanych detali,
• dynamiczną zmianę precyzji odwzorowania siatki obiektu w zależności od tego w jakiej odległości od wirtualnego obiektu znajduje się widz oraz z jakiego kierunku i z jaką dokładnością obiekt ma być prezentowany.

W zakresie diagnostyki medycznej kontynuowane są prace nad budową parametrycznego modelu geometrii głowy, ze szczególnym uwzględnieniem wzajemnej rejestracji (przedstawieniu we wspólnym układzie współrzędnych), segmentacji oraz integracji zmiennych w czasie wielomodalnych danych obrazowych. Planowane jest opracowanie techniki pasowania modelu poprzez wprowadzanie kontrolowanej deformacji do pary zdjęć cefalometrycznych oraz wprost do obrazu wolumetrycznego. Gromadzone dane będą przetwarzane tak, aby umożliwić określenie parametrów modelu w funkcji czasu.